هيچگاه خود را در زمانى طولانى از رعيت پنهان مدار ! چرا كه دور بودن زمامداران از چشم رعايا خود موجب نوعى محدوديت و بى اطلاعى نسبت به امور مملكت است ، و اين چهره پنهان داشتن زمامداران ، آگاهى آنها را از مسائل نهانى قطع مىكند . در نتيجه ، بزرگ در نزد آنان كوچك ، و كوچك بزرك ، كار نيك زشت ، و كار بد نيكو ، و حق با باطل آميخته مىشود . چرا كه زمامدار بهر حال بشر است ، و امورى كه از او پنهان است نمىداند . از طرفى حق هميشه علامت مشخصى ندارد تا بشود راست را از دروغ تشخيص داد از اين گذشته تو از دو حال خارج نيستى يا مردى هستى كه خود را آماده جانبازى در راه حق ساخته‌اى ؟ بنا بر اين نسبت به حق واجبى كه بايد بپردازى ، يا كار نيكى كه بايد انجام دهى ، چرا خود را در اختفا نگه ميدارى ؟ ! يا مردى هستى بخيل و تنگ نظر ، در اين صورت ، مردم چون تو را ببينند مأيوس ميشوند و از حاجت خواستن صرفنظر ميكنند ! ! بعلاوه بيشتر حوائج مراجعان براى تو چندان زحمتى ندارد ، از قبيل شكايت از ستمى ، يا در خواست انصاف در داد و ستدى . سپس بدان براى زمامدار ، خاصان و صاحب اسرارى است كه خود خواه و دست درازند ، و در داد و ستد ، با مردم عدالت و انصاف را رعايت نمىكنند ، ريشهء ستم آنان را با قطع وسائل از بيخ بر كن ! و به هيچ يك از اطرافيان و بستگان خود زمينى از اراضى مسلمانان وامگذار ، و بايد طمع نكنند كه قرار دادى بسود آنها منعقد سازى كه مايه ضرر ساير مردم باشد ، خواه در آبيارى و يا عمل مشترك ديگر ، بطورى كه هزينه‌هاى آن را بر ديگران تحميل كنند كه در اين صورت سودش براى آنها است و عيب و ننگش براى تو در دنيا و آخرت . حق را در باره آنها كه خواهان حقند چه خويشاوند ، و چه بيگانه رعايت كن ، و در اين باره صابر باش و به حساب خدا بگذار ! ( و پاداش اين كار را از او بخواه ) . . .